Solliciteren in je bikini

Solliciteren in je bikini

online solliciteren Alles staat op internetBen je op zoek naar werk? In dat geval is er goed nieuws: de arbeidsmarkt trekt aan. Volgens een prognose van het UWV neemt het aantal banen de komende twee jaar toe met 209.000. Het zou dus zomaar kunnen dat de vacature voor je droombaan nu wél een keer voorbij komt. Maar heb je een leuke vakantiefoto in een rode bikini als profielfoto op LinkedIn? Of geef je een klam, slap handje tijdens een sollicitatiegesprek? Kleine kans dat je die baan krijgt.

LinkedIn

Neem LinkedIn. De kans dat een personeelswerver of toekomstige werkgever je weet te vinden, is aanzienlijk kleiner als je geen LinkedIn-profiel hebt. Je profiel in het Nederlands instellen kan helpen bepaalde functies van de website beter te begrijpen. Recruiters zijn experts in het zoeken naar kandidaten op LinkedIn. Dit doen ze zowel via uitgebreide pakketten die soms tienduizenden euro’s per jaar kosten, als via speciale ‘zoekskills’.

Recruiter Miro Pobuda is gespecialiseerd in dat laatste. „Door een combinatie van zoektermen te gebruiken kun je hele specifieke kandidaten vinden”, aldus Pobuba. Zo kun je bijvoorbeeld verkopers in verzekeringen in of rond Amsterdam vinden door bij Google een zogeheten ‘string’ van kernwoorden als ‘sales’ ‘verzekeringen’, ‘curriculum’, ‘Amsterdam’ in te voeren, gecombineerd met specifieke commando’s (denk aan ‘filetype:pdf’).

 

WAARSCHUWING: Koop nooit truffels in Antwerpen

WAARSCHUWING: Koop nooit truffels in Antwerpen

Truffels Stoere Schrijfster

‘Zullen we een doos chocola voor je ouders meenemen?’
‘Goed idee’, vindt hij. We slenteren door een dure straat in Antwerpen en kiezen voor de meest luxe chocolaterie.
‘Laten we dan zelf ook wat truffels meenemen’.
‘Prima’.
‘De grootste doos doen?’
‘Die middelste is ook prima’.
Enthousiast wijs ik aan welke chocola er mee moet. Het kartonnen snoeptrommeltje lijkt oneindig. De chocolateriemevrouw pakt alle chocolaatjes vast met een tangetje en legt ze keurig op een rij in het doosje.
‘En nog een paar truffels’, bestel ik.
De dame verpakt de bonbons in een prachtig doosje en doet onze chocola in een gouden tasje. Waarschijnlijk kost alleen de verpakking al 10 euro.
Ze zegt wat we moeten betalen. Mijn ogen worden groot. Mijn man pakt zonder blikken of blozen zijn pinpas en rekent af.

‘Dit mag nooit aan het licht komen’, zegt hij als we weer buiten staan.
We scheuren ons zakje truffels meteen open en nemen de eerste gewoon op straat.
Dat zal ze leren.

Als ik de laatste hap doorslik, voel ik het geld in mijn keel rinkelen.
Dat was minimaal zes euro.

Sterkte met zwanger zijn

Sterkte met zwanger zijn

‘Poeh. Dat zal wel even bikkelen zijn voor jou hè. Zwanger in de zomer!’
‘Sterkte met je zwangerschap!’
‘Dat valt niet mee hè, met dit weer!’

Gelukkig durf ik dan te zeggen:
‘Maar ik ben er blij mee. Dolgelukkig. Ik vind het léuk om zwanger te zijn’.
Ik prijs mezelf gelukkig dat het ons gegeven is. Ook met een bonzend migrainehoofd, een vermoeid lijf en een kleine Tijl die letterlijk en jengelend aan mijn rokken hangt.

Maar ik heb nu natuurlijk makkelijk praten. #vanafdebank

20140713-211321-76401918.jpg

Huilen om Casper

Huilen om Casper

 

Stoere Schrijfster en Casper

 

‘Nu kan ik wel bellen’, dacht ik dapper toen ik de telefoon pakte.
Het ging om het laatste telefoontje naar de dierenarts. Een afspraak voor Casper.

Het begin van het gesprek ging goed. Ik noemde mijn naam en vertelde heldhaftig dat ik een afspraak voor Casper wilde maken.
‘Wat is er met Casper?’, vroeg de stagiaire.
Het was alsof iemand mijn keel dichtkneep. Ik kwam niet meer uit mijn woorden, maar er stroomden tranen in overvloed. Ik vluchtte, net zoals mijn moeder altijd doet, met de telefoon naar de keuken terwijl mijn kind in de zandbak zat te zingen of het een lieve lust was.
‘Rustig maar hoor, mevrouw’, zei de stagiaire. ‘Dat is ook een hele moeilijke beslissing. Dat snappen wij goed’.

’s Middags namen we afscheid van onze 16-jarige kater. Terwijl Tijl met zijn nieuwe auto op de grond speelde, hield ik Casper vast. Mensen in witte jassen haalden kopjes water voor ons. Mijn man kreeg een klop op zijn schouder van de dierenarts. Welverdiend ook. Hij heeft tien jaar liefdevol voor hem gezorgd.

Ons huis voelt leeg. Ook al wonen er twee volwassenen, een dreumes en is er een nog zo’n klein schatje op komst. De kattenbak is onbemand. De krabpaal uitgestorven en ik kan op de schommelstoel zitten wanneer ik maar wil.
Ons huis blijft niet kattenloos. Maar eerst  huilen we. Om Casper.

Tussen schoonzussen

Tussen schoonzussen

20140324-112502.jpg

‘Heeft iemand van jullie haarlak bij?’
‘Haarlak? Jezus. Gebruik jij haarlak?’
‘Ja, nou. Gewoon. Voor wat meer volume ofzo’.
‘Tssssk. Daar heb je tegenwoordig gewoon van dat poeder voor hoor’.
‘Je leeft toch niet meer in de jaren 80, of wel?’
De ene schoonzus loopt naar binnen terwijl de andere twee gniffelend hun zonnebril weer opzetten.

Voor de rest was het weekend best gezellig.